Emine Sevgi Özdamar

10 Ağustos 1946’da Malatya’da doğdu. Ailesinin farklı kentlere taşınmasıyla değişik çevrelerde büyüdü. 1960’larda Berlin’de işçi olarak çalıştı; Türkiye’ye döndükten sonra İstanbul’da tiyatro eğitimi aldı. Doğu Berlin Volksbühne ve Bochum tiyatrolarında oyunculuk ve yönetmen yardımcılığı yaptı. Karagöz Alamanya’da oyunu, Annedili öykü kitabı ve Hayat Bir Kervansaray romanı, eserleri arasında öne çıkar. 1991’de Ingeborg Bachmann, 2004’te Kleist, 2022’de Georg Büchner ödüllerine layık görüldü. Dil değiştirme, göç ve toplumsal hafıza, yazınında tiyatro deneyimiyle iç içedir. Malatya, sanatçının doğum yeridir.

1965–1967 arasında Berlin’de fabrikada çalıştıktan sonra Türkiye’ye dönerek oyunculuk eğitimi aldı. Muhsin Ertuğrul, Beklan Algan ve Ayla Algan gibi tiyatro insanlarıyla çalıştı. 1976’da Doğu Berlin’deki Volksbühne’de yönetmen yardımcılığı yaptı; Paris ve Avignon’da da tiyatro deneyimi kazandı. 1979–1984 arasında Bochum Tiyatrosunda görev aldı. İlk oyunu Karagöz Alamanya’da 1982’de yazıldı ve 1986’da Frankfurt’ta sahnelendi. 1990’da yayımlanan Annedili, düzyazı kitaplarının başlangıcındandır. Alman Dil ve Edebiyat Akademisinin Büchner Ödülü gerekçesi, yazarın farklı dillerin, toplumların ve kültürlerin deneyimini anlatıya dönüştürmesini vurgular. Özdamar’ın edebiyatı, tiyatroda ses ve konuşmayla kurduğu ilişkinin izlerini de taşır.